Het echte leven vs. het perfecte plaatje

Kijk eens naar je handpalm? Wat zit daar? Laten we wedden dat op die plek meerdere keren per dag je mobiele telefoon is. Waarmee je foto’s maakt en doorgaans alleen de mooie gebruikt, daar vervolgens tig filters overheen gooit en ja, dan is ie social-media-waardig. Waarom? We leven in een sociale mediabubbel waarbij mensen veelal proberen hun leven zo perfect mogelijk te laten lijken. Ik doe het zelf ook, absoluut. Als ik een selfie plaats, kies ik de foto waar ik mooist/vrolijkst/meest uitgeslapen/met een goede haardag op sta. Voordat ik een foto van mijn ontbijt plaats, ben ik eerst een kwartier bezig om die mooi te stylen en net dat ene vlokje havermout een centimeter naar rechts te leggen.

Continue Reading

Film: Captain Fantastic

Captain Fantastic

Och. Wat was dat een mooie film. Het is nu drie dagen geleden dat ik Captain Fantastic zag en hij zit nog steeds in mijn hoofd. Het raakte me. De sfeer, de karakters, de manier van leven van deze familie… Ik moest niet huilen, maar wel bijna. En als ik nu weer onderstaande scene zie, dan raakt het me weer. Ik ga geen informatie over de film verklappen, want ga hem vooral zelf zien! Maar de film zette me aan het denken. De manier waarop de vader zijn kinderen opvoedt. Wat vind ik daar van? Het inspireerde me. Bepaalde overtuigingen en opvoedingsmethoden spraken me erg aan. En zou ik kunnen, en willen, leven in een gebied waar je totaal zelfvoorzienend bent?

Continue Reading

Ze is 1 jaar!

Wow. Ze is 1. Mijn schattige baby. Mijn tweede dochter, die besloot op Dierendag 2015 ter wereld te komen. Ik weet nog iedere seconde van die dag, dat vergeet je als moeder nooit meer. Het was zondagmiddag en Elisa en ik waren gezellige herfstdingen aan het kopen bij de Action. Oranje kaarsjes, rode bessentakjes, dat soort dingen. Onze vensterbank schreeuwde namelijk om een nieuw herfstig thema. Ineens kreeg ik buikpijn. Aangezien ik een week overtijd was, was 1 en 1 al snel 2. Ik dacht eerst nog dat het wel weer vals alarm zou zijn. Een paar minuten later besloot ik toch maar snel naar huis te rijden. Ondertussen deed ik richting Elisa alsof er niks aan de hand was; ze vond het de laatste dagen al zo spannend. Eenmaal thuis zocht ik samen met Elisa vrolijk in de tuin naar herfstbladeren voor onze themavensterbank. Ondertussen pufte ik onopvallend de eerste lichte weeën weg en appte ik B., die bij een vriend was, dat ie toch maar naar huis moest komen.

Continue Reading

Als 1 dag ALLES mocht…

Elisa vroeg gisteren: ‘Mama? Wat zou je allemaal doen als je 1 dag ALLES mocht doen wat je maar wilt?’
Pfff, daar sta je dan met je handen in het gehakt (tussen een te grote stapel afwas en dampende pannen met groentehapjes en een baby die om je heen kruipt, wat helemaal niet mag want baby + keuken = gevaar, Maar je handen zitten in het gehakt. Zo’n soort situatie dus). Het is een vraag die vrijheid ademt, spanning, avontuur, diepe verlangens. En er komt helemaal niks in me op! Dus wat doe je dan? Je kopt de vraag terug: ‘Oeh goeie! Wat zou jij doen dan?’

Continue Reading

A’dam en EVA de serie – Ik kan blijven kijken naar jou!

Mijn wiegje stond in Amsterdam. Toen ik vier jaar was, verhuisden we naar Noord-Groningen. Desondanks heb ik best veel herinneringen aan Amsterdam. Samen met m’n broer broodjes pizzaquick eten met een glas Yogho Yogho erbij, zittend in de ronde vensterbank voor het raam met uitzicht op de drukke Hoofdweg. Stiekem honingdropjes uit de winterjas van mijn moeder pikken. Naar mijn opa en oma die vlakbij woonden in het Fridtjof Nansenhof. In het Vondelpark luisteren naar een concert (en volgens mijn moeder danste ik dan. En soms huilde ik hard, tot grote ergernis van de bandleden). Ook weet ik nog dat we in de Melkweg knutselden met allemaal kindjes aan lange houten tafels.

Continue Reading