Het echte leven vs. het perfecte plaatje

Kijk eens naar je handpalm? Wat zit daar? Laten we wedden dat op die plek meerdere keren per dag je mobiele telefoon is. Waarmee je foto’s maakt en doorgaans alleen de mooie gebruikt, daar vervolgens tig filters overheen gooit en ja, dan is ie social-media-waardig. Waarom? We leven in een sociale mediabubbel waarbij mensen veelal proberen hun leven zo perfect mogelijk te laten lijken. Ik doe het zelf ook, absoluut. Als ik een selfie plaats, kies ik de foto waar ik mooist/vrolijkst/meest uitgeslapen/met een goede haardag op sta. Voordat ik een foto van mijn ontbijt plaats, ben ik eerst een kwartier bezig om die mooi te stylen en net dat ene vlokje havermout een centimeter naar rechts te leggen.

Continue Reading

Inspiratie, waar vind je dat?

Inspiratie. Ik vind dat altijd wel een interessant iets. Waar komt het vandaan? En kun je het sturen? Ik heb er nooit zoveel vat op en heb nog steeds geen idee hoe het proces bij mij verloopt. Eén ding is wel zeker: inspiratie laat zich niet sturen. En trekt zich ook niks aan van deadlines of regels. Soms is dat erg onhandig. Als je een tekstopdracht hebt en je kan maar niet de juiste woorden vinden. Dan kun je van alles doen, op je hoofd gaan staan, hardlopen, een wijntje drinken, brainstormen, maar soms helpt niks.

Continue Reading

Gastblog: De timing van het terugkijken

Vandaag heb ik iets nieuws! Namelijk: een gastblog! Dat ging als volgt. Ik (op een snikhete septemberochtend): ‘Hey, wat als jij ook es een stukje typt voor m’n site? Bote (dus de nieuwe gastblogger en tevens m’n vriend): ‘Ja is goed! Als je even je laptop geeft, dan typ iknu gelijk wel wat.’ Nou, prima! In welke categorie de blogs van Bote gaan vallen, hebben we nog niet bedacht. Het is een man van uitersten ( <3 ), dus laat je verrassen. 🙂 Vandaag gaat het direct de diepte in, namelijk over timing. Want dat is immers alles in het leven. En dan niet zozeer of je wel of niet op tijd de bus haalt. Maar een ander soort timing. Benieuwd? Daar komt ie!

Continue Reading