I want to be forever by the sea

De zee. Altijd al mijn lievelingsplek. Ik ben Vissen, zou dat er iets mee te maken hebben? Het is raar dat ik me de laatste jaren pas realiseerde dat ik bijna mijn hele jeugd aan zee heb gewoond. Wel met een dijk en landerijen ertussen, maar toch. ’s Zomers fietsten we langs de zee naar Lauwersoog om een visje te eten. We zwommen in het Lauwersmeer en verbaasden ons over de invasie lieveheersbeestjes die op het water dreven. Het leek letterlijk een rode zee.
Nog regelmatig moet ik even naar Lauwersoog. De zeelucht opsnuiven, de verte zien, de meeuwen horen en wegdromen. Het voelt er zo vrij, alsof alles mogelijk is. Aan de zee. Ik zou er voor altijd willen blijven.

Ik maakte er  met ecoline en zwarte stift een schilderijtje over.

Sea sets me free

 

 

 

Heb je dit al gelezen?

3 reacties

  1. Wat een vrolijke gekleurd schilderijtje, heerlijk om vlak

    bij Lauwersoog te wonen, frisse wind, mooie omgeving,

    en lekker op zijn tijd een visje eten, het is allemaal

    zo heerlijk wonen op het platte land, de rust, geen drukte,

    de mensen leven hier niet zo gehaast, alles op zijn

    dooie akkertje.

  2. Oma tineke,Ik wil dus ook weer een keer bij Opa en jou logeren! Kunnen we ook even naar de dijk! En we hebben meer tijd als we twee nachtjes slapen! #hint

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.