Inspiratie, waar vind je dat?

Inspiratie. Ik vind dat altijd wel een interessant iets. Waar komt het vandaan? En kun je het sturen? Ik heb er nooit zoveel vat op en heb nog steeds geen idee hoe het proces bij mij verloopt. Eén ding is wel zeker: inspiratie laat zich niet sturen. En trekt zich ook niks aan van deadlines of regels. Soms is dat erg onhandig. Als je een tekstopdracht hebt en je kan maar niet de juiste woorden vinden. Dan kun je van alles doen, op je hoofd gaan staan, hardlopen, een wijntje drinken, brainstormen, maar soms helpt niks.

Continue Reading

Chocoladebonbons die smelten op je tong

Dit zijn dus gewoon heel lekkere bonbons. En ze zijn heel makkelijk te maken. Eigenlijk is dit al een oud recept, maar ik heb het van mijn oude site geplukt en hier geplaatst. Want deze bonbons verdienen de aandacht. Niet in de laatste plaats omdat ze boordevol cacao zitten. En dat is gezond. Met name voor vrouwen. Die chagrijnig zijn. Omdat ze ongesteld moeten worden/zijn/geweest zijn. Of omdat de chocoladepepernoten op zijn en je dan toch iets moet om je dag enigszins oké door te komen. Wat hier zo lekker aan is? Er zit dus cacao in. Al reden genoeg.

Continue Reading

Als 1 dag ALLES mocht…

Elisa vroeg gisteren: ‘Mama? Wat zou je allemaal doen als je 1 dag ALLES mocht doen wat je maar wilt?’
Pfff, daar sta je dan met je handen in het gehakt (tussen een te grote stapel afwas en dampende pannen met groentehapjes en een baby die om je heen kruipt, wat helemaal niet mag want baby + keuken = gevaar, Maar je handen zitten in het gehakt. Zo’n soort situatie dus). Het is een vraag die vrijheid ademt, spanning, avontuur, diepe verlangens. En er komt helemaal niks in me op! Dus wat doe je dan? Je kopt de vraag terug: ‘Oeh goeie! Wat zou jij doen dan?’

Continue Reading

A’dam en EVA de serie – Ik kan blijven kijken naar jou!

Mijn wiegje stond in Amsterdam. Toen ik vier jaar was, verhuisden we naar Noord-Groningen. Desondanks heb ik best veel herinneringen aan Amsterdam. Samen met m’n broer broodjes pizzaquick eten met een glas Yogho Yogho erbij, zittend in de ronde vensterbank voor het raam met uitzicht op de drukke Hoofdweg. Stiekem honingdropjes uit de winterjas van mijn moeder pikken. Naar mijn opa en oma die vlakbij woonden in het Fridtjof Nansenhof. In het Vondelpark luisteren naar een concert (en volgens mijn moeder danste ik dan. En soms huilde ik hard, tot grote ergernis van de bandleden). Ook weet ik nog dat we in de Melkweg knutselden met allemaal kindjes aan lange houten tafels.

Continue Reading

Ha die herfst

Ja, we kunnen er wel heel hard overheen praten en net doen of we van niets weten. Onze koppen in het zand steken en heel tegendraads op onze flipflops blijven lopen. Iedere ochtend in onze meest koele outfits springen en rijkelijk smeren met factor 30. Maar het is gewoon een feit. Het is september. Ook al zijn we de afgelopen twee weken ontzettend verwend, het valt niet meer te ontkennen. Die herfst staat te popelen. En dan kun je dat wel heel hard gaan zitten ontkennen, maar wie hou je dan voor de gek?

Continue Reading