Ze is 1 jaar!

Wow. Ze is 1. Mijn schattige baby. Mijn tweede dochter, die besloot op Dierendag 2015 ter wereld te komen. Ik weet nog iedere seconde van die dag, dat vergeet je als moeder nooit meer. Het was zondagmiddag en Elisa en ik waren gezellige herfstdingen aan het kopen bij de Action. Oranje kaarsjes, rode bessentakjes, dat soort dingen. Onze vensterbank schreeuwde namelijk om een nieuw herfstig thema. Ineens kreeg ik buikpijn. Aangezien ik een week overtijd was, was 1 en 1 al snel 2. Ik dacht eerst nog dat het wel weer vals alarm zou zijn. Een paar minuten later besloot ik toch maar snel naar huis te rijden. Ondertussen deed ik richting Elisa alsof er niks aan de hand was; ze vond het de laatste dagen al zo spannend. Eenmaal thuis zocht ik samen met Elisa vrolijk in de tuin naar herfstbladeren voor onze themavensterbank. Ondertussen pufte ik onopvallend de eerste lichte weeën weg en appte ik B., die bij een vriend was, dat ie toch maar naar huis moest komen.

Toen de weeën nog geen half uur later toch wel erg pijnlijk werden en ik ook bloed verloor, realiseerde ik me dat ik vandaag zou gaan bevallen. Ja, je zou denken dat dat inmiddels wel duidelijk was, maar ik wilde het wel echt zeker weten haha. Elisa werd opgehaald door haar papa. B. probeerde de weeën te timen, voor hem de eerste keer, en hij kwam er niet helemaal uit. ‘Ehm er zouden toch steeds een aantal minuten tussen moeten zitten? Bij jou zit er niet eens 1 minuut tussen…’ Ook al ben ik al eerder bevallen, dat vond ik zelf ook wel wat raar. Ineens beseften we dat dit wel eens een heel snelle bevalling kon gaan worden en niet veel later scheurden we in de taxi naar het UMCG. Daar bleek ik al 7 cm. ontsluiting te hebben. Dat ging snel!

Nog geen twee uur (en vele scheldwoorden) later was daar onze Sarah. Tien pond schoon aan de haak! Met gebroken sleutelbeen. Want ja de uitdrijving gaat gewoon best lastig als je tien pond bent, je schoudertjes er niet uit willen en je moeder blijkbaar net niet wijd genoeg was om ruim baan voor jou te maken. Maar dat gaf allemaal niks, want dat zou weer genezen en je had er weinig last van. Wat een wolk van een baby! Helemaal gezond en wel en alles er op en er aan. En dat binnen 4 uur tijd, van de eerste wee tot de geboorte. Daar doen we het voor!
En heel cliché, maar alle clichés zijn weer waar. De tijd gaat zo ontzettend snel. Ze is, samen met haar grote zus, de mooiste baby die ik wensen kon. Ze is een verrijking van ons leven en een pretletter nummer 1. Bijna altijd vrolijk, ze slaapt goed, ze eet lekker en ze groeit als een moestuin vol kolen. In 1 jaar tijd is er zoveel gebeurd, ik noem:

  • 6 tanden!
  • 30 centimeter gegroeid
  • 5,5 kilo extra
  • een hele bos donkerblond/rossig haar rijker
  • ze doet de high-five, ze zwaait, ze zegt ‘DOI!’
  • haar hyperfocusobjecten zijn nog steeds slippers, snoeren en kater Jip
  • ze zit, tijgert, kan zich optrekken tot staan op 1 been en is heel goed in vervolgens achterover vallen (auw)
  • haar grote zus is haar idool en niemand anders kan haar zo hard aan het lachen maken.

Lieve Sarah, bedankt dat je voor ons als ouders en zus koos en ons (al fijne) leven zo verrijkt hebt! We hebben zin in nog veeeeeeeeeeel meer jaren met jou! <3

 

Heb je dit al gelezen?

6 reacties

  1. Heel mooi en ontroerend geschreven , mooie foto”s, het is een

    hele verrijking om opa en oma van zulke lieve en mooie

    kleinkinderen te zijn.

    Groetjes.

  2. cool verhaal! maar je beleefde die bevaling bijna echt 😉 haha, nee verder was ie echt ondroerend! je houd echt van je dochters! Enne, wat een romantische fotos!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.